W dniu 14 października 1806r. w dwóch krwawych bitwach wojska Napoleona zadały druzgocący cios Prusakom. W Prusach zapanowała panika. Miasta poddawały się jedno po drugim. Napoleon podporządkowywał sobie administrację pruską.W dniu 29 października 1806r. wojska napoleońskie dotarły do Szczecina. Nie poddał się jedynie Kołobrzeg. W listopadzie poddały się Poznań i Warszawa. Kolejne działania Jego Wojsk toczyły się w Prusach Wschodnich. W czasie zajmowania Wielkopolski wystosował On odezwę do Polaków o tworzenie Wojska Polskiego. Apel padł na podatny grunt - Polacy uwierzyli Cesarzowi Napoleonowi. W Poznaniu, Kaliszu i Warszawie utworzono po jednej Legii czyli Dywizji. Dowództwo Legii Poznańskiej objął Gen. Jan Henryk Dąbrowski; Legii Warszawskiej - Książę Józef Poniatowski , dowództwo Legii Kaliskiej zmieniało się. Wojsko Polskie skierowane zostało do walk na Pomorzu Gdańskim.

Wobec trudnej sytuacji korpusu francuskiego oblegającego Kołobrzeg - Napoleon rozkazem z dnia 11 kwietnia 1807r. skierował pod Kołobrzeg polski Pułk Piechoty dowodzony przez 23-letniego Płk. Antoniego Pawła Sułkowskiego /w tym czasie stacjonował on w rejonie Gdańska/.

Pułk ten składał się z dwóch batalionów po 900 żołnierzy/etatowo/, każdy batalion składał się z ośmiu kompanii. Po ukompletowaniu przed wymarszem do Kołobrzegu Pułk A.P.Sułkowskiego liczył - 33 oficerów i 1190 żołnierzy.

Pierwsza kolumna złożona z dowództwa i I Batalionu wyruszyła w dniu 12 kwietnia, a II Batalion następnego dnia.

Bataliony szły osobno trasą przez Lębork, Łupawę, Słupsk, Sianów.

Pierwszy batalion i dowództwo dotarły do Sianowa w dniu 18 kwietnia 1807r. i tego samego dnia do Koszalina - przez Skibno, Kędzierzyn i Skwierzynkę. Z Koszalina do Kołobrzegu trasa wiodła przez Stare Bielice, Cieszyn, Wierzchomino, Dobrzycę, Stojkowo do Stramnicy, gdzie mieściła się Kwatera Główna Korpusu Francuskiego.

Drugi Batalion poszedł z Sianowa do Łazów i dalej plażą do Kołobrzegu i dotarł tu w dniu 22 kwietnia 1807r.

W walkach o Kołobrzeg Polacy stawali niezwykle dzielnie w rejonie Fortu Wilczego /dziś Amfiteatr/. Było to najtrudniejsze zadanie wojsk oblężniczych.

W dniu 3 Maja 1807r. o godz. 10.oo miała miejsce msza polowa w rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja 1791r.

W rejonie Kołobrzegu stacjonowało około 13.000 żołnierzy w tym ok. 5.000 francuskich i polskich uważanych jako pełnowartościowe. W dniu 18 maja 1807r. Fort został zdobyty. Walki o Kołobrzeg trwały do 2 lipca czyli do chwili nadejścia informacji o pokoju w Tylży /26 czerwca 1807r./.

Po zakończeniu walk o Kołobrzeg Wojsko Polskie poprzez Świdwin/tu notowane jest w dniu 18 lipca 1807r./ wróciło do swojego garnizonu w Lesznie.

Pod Kołobrzegiem wyróżnili się :

  • mjr Stanisław Jakubowski
  • ppłk Andrzej Sielski
  • kpt. Franciszek Morawski
  • kpt. Majewski
  • por. Ignacy Małachowski
  • por. Wojciech Loga
  • por. Urban Rudnicki

Józef Maciej Sprutta, Stowarzyszenie Przyjaciół Koszalina

  • 1807a1807a
  • Sulkowski-paul-antoniSulkowski-paul-antoni

 

Dodaj Temat

 reklama balticbd

calidozaworarka

kuncerokladka1a

 

folkfestiwal

polanareklama1

 technikumwkarlinie1a

 

lechbudholenderska1

 

inwestbohwawy

banerekfotowoltaika210x240px3

 

 

balticinfopl

 

dermalogicalogo1


logonieruchomosci ew1

logopraxis

uniastrzelnicabanerek1pamprofil

 

4mobile

banerbogurscy
 banerek1
logo just
 
MAPA STRON I II
stat4u